اسیر زمان

این داستان متأثر است از وقایع بعد از انقلاب و از تحول فکری نویسنده حکایت دارد. حوادث داستان از زبان جلال آریان که در اغلب رمان‌های فصیح نقش راوی و در عین حال، یکی از قهرمانان را داراست به توصیف درمی‌آید. این بار زندگی او را از 1342، زمانی که از امریکا برگشته و به استخدام شرکت نفت درآمده است، تاسال‌های پس از انقلاب و تا اواخر 1366 پی می‌گیریم. آریان در مأموریتی آموزشی، عازم اهواز می‌شود تا در هنرستان شرکت نفت به تدرس بپردازد. در میان دانشجویان او، جوانی مستعد و کوشا، به نام علی ویسی، بیش از دیگران مورد توجه وی قرار می‌گیرد و به تدریج، روابطی دوستانه و صمیمانه بین شاگرد و استاد برقرار می‌شود.